Σωκράτη εδώ και πολλά χρόνια είσαι η “σημαία” του Κούρου και πολύ δημοφιλής στο χώρο του αθλήματος αλλά και ανάμεσα στα μικρά παιδιά. Πες μας πως και που ξεκίνησες να παίζεις μπάσκετ και μίλησέ μας για τη συνολική πορεία σου στο άθλημα.
Ξεκίνησα με το άθλημα της κολύμβησης από ηλικία 5 ετών, αυτό ήταν το πρώτο άθλημα με το οποίο ασχολήθηκα αλλά λόγο ενός προβλήματος ωτίτιδας σταμάτησα μετά από έναν χρόνο και γράφτηκα στις ακαδημίες του Πανιωνίου καθώς έμενα στην Νέα Σμύρνη και όπως είναι φυσικό ήταν η ομάδα της περιοχής μου. Στον Πανιώνιο έμεινα μέχρι τα εφηβικά μου χρόνια , όπου εκτός του ότι πήρα τις καλύτερες βάσεις για να ξεκινήσω το άθλημα σαν παιδί , καταφέραμε να κατακτήσουμε δύο φορές το πανελλήνιο πρωτάθλημα στους παίδες και στους εφήβους. Ο Πανιώνιος ανέκαθεν είχε πάρα πολύ καλές υποδομές και έδινε πολύ μεγάλη βάση και προσοχή στις ακαδημίες του , άλλωστε έχει βγάλει πολλούς μεγάλους παίχτες , τα τελευταία όμως χρόνια περνάει μια μεταβατική φάση που εύχομαι να τελειώσει σύντομα. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος στους εφήβους, επιλέχθηκα μαζί με μερικά παιδιά ακόμα από το εφηβικό στο να κάνω προπόνηση με το αντρικό τμήμα της ομάδας , εμπειρία που ήταν αξέχαστη! Έχοντας περάσει στο ΤΕΦΑΑ Τρικάλων , αποφάσισα να μην καθυστερήσω παραπάνω από έναν χρόνο τις σπουδές μου και ζήτησα από την ομάδα του Πανιωνίου να με αφήσει για να ξεκινήσω τις σπουδές μου. Έτσι ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι σε διάφορες ομάδες Γ’ και Β’ Εθνικής και αφού τελείωσα τις σπουδές και επέτρεψα στην Αθήνα, επέλεξα να παραμείνω στο υψηλό επίπεδο των εθνικών κατηγοριών , κάτι που όμως αποδείχθηκε λάθος, αφού οι εποχές είχαν αρχίσει να αλλάζουν, τα οικονομικά των ομάδων και τα έξοδα των εθνικών κατηγοριών μεγάλωναν για τους συλλόγους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά στους παίχτες , και έτσι ένα καλοκαίρι, αποφάσισα να αφήσω τις εθνικές κατηγορίες και τα ταξίδια και να παίξω στην ομάδα της περιοχής μου , την Αεσαφ Κούρος! Από τότε βρίσκομαι στην ομάδα και προσπαθώ να την βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ.
Γνωρίζω ότι είχες και πιθανόν να έχεις ακόμα προτάσεις για να παίξεις σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Εσύ όμως παρέμεινες στον Κούρο στις καλές και στις κακές στιγμές. Τι ήταν αυτό που σε έδεσε τόσο πολύ με αυτό το σωματείο;
Όπως ανέφερα και προηγουμένως, έπαιζα σε εθνικές κατηγορίες και είναι λογικό, με όλους τους ανθρώπους που γνωρίζω στον χώρο του μπάσκετ, να έχω δεχτεί προτάσεις να επιστρέψω ξανά στο επίπεδο το οποίο ήμουν. Η αλήθεια είναι ότι πολλά χρόνια τώρα , κάθε καλοκαίρι υπάρχει ενδιαφέρον από ανθρώπους που θέλουν να με εντάξουν στις ομάδες τους και θέλω με την ευκαιρία αυτή, να τους ευχαριστήσω! Στην παραμονή μου στην ομάδα , φυσικά παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το ότι η ομάδα είναι η ομάδα της περιοχής στην οποία κατοικώ που σημαίνει ότι είμαι πάρα πολύ κοντά στις δραστηριότητες της. Εξίσου σημαντικό ρόλο έπαιξε και παίζει, το ότι ο πρόεδρος της ομάδας κ. Γιώργος Σπυρίδης, έχει τηρήσει τις συμφωνίες μας όλα αυτά τα χρόνια στο έπακρο και ήταν ο πρώτος που με υποδέχτηκε όταν πρώτο ήρθα στην περιοχή, μένοντας όλα αυτά τα χρόνια κοντά μου σε οτιδήποτε χρειαζόμουν. Τέλος, ίσως και τον σημαντικότερο ρόλο όσο περνούν τα χρόνια , έχει παίξει η ασχολία μου με τις ακαδημίες του συλλόγου και το δέσιμο που έχω με όλα τα μικρά παιδιά της περιοχής μας! Νιώθω ιδιαίτερη τιμή και χαρά , να μπορώ να μεταδίδω τις γνώσεις μου και να μαθαίνω σε όλα αυτά τα παιδιά , πως πρώτα απ’ όλα να είσαι αθλητής και μετά το πώς μπορείς να δουλέψεις για να προσπαθήσεις να πετύχεις τα όνειρα σου στο άθλημα του μπάσκετ, πάντα με σκληρή δουλειά . Τα παιδιά λοιπόν , για εμένα , θεωρώ ότι έχουν παίξει τον σημαντικότερο ρόλο , φυσικά μαζί με τα υπόλοιπα!
Ποιες στιγμές στην αθλητική σου καριέρα θεωρείς τις πιο σημαντικές και αυτές που σε “σημάδεψαν” σαν αθλητή;
Οι στιγμές που έχω ξεχωρίσει και που έχουν μείνει πολύ βαθιά χαραγμένες μέσα μου είναι σίγουρα η συμμετοχή μου στις προπονήσεις του αντρικού τμήματος του Πανιωνίου όντας έφηβος , η συμμετοχή μου σε δύο τουρνουά με την εθνική ομάδα παίδων καθώς το να φοράς το εθνόσημο στο στήθος είναι κάτι το οποίο δεν περιγράφεται με λόγια και τέλος κρατάω αρκετές στιγμές σε διάφορους συλλόγους από τους οποίους πέρασα και έζησα στιγμές όμορφες , είτε με κατακτήσεις πρωταθλήματος είτε με πολύ δυνατές συγκινήσεις που προσφέρει ο αθλητισμός.
Από τις εμπειρίες σου και αυτά που βιώνεις μέχρι τώρα, πιστεύεις ότι το ερασιτεχνικό μπάσκετ βρίσκεται σε καλό δρόμο;
Το ερασιτεχνικό μπάσκετ πιστεύω ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή από τους παράγοντες που βρίσκονται στο επίπεδο αυτό και περισσότερη δουλειά απ’ όλους έτσι ώστε να βρεθεί σιγά σιγά σε ένα επίπεδο που να μπορεί να θεωρείται καλό. Υπάρχει μεγάλος αριθμός αθλητών, διαφόρων ηλικιών, που βρίσκεται στο ερασιτεχνικό κομμάτι και επίπεδο και δεν λαμβάνει ούτε τα βασικά από αυτό . Δεν νομίζω πως το να υπάρχει ενδιαφέρον και προβολή μόνο του υψηλού επιπέδου, όχι μόνο στο άθλημα του μπάσκετ αλλά και γενικότερα , κάνει καλό στο να αναπτυχθούν οι βάσεις των αθλημάτων που κατά την άποψη μου είναι οι πιο σημαντικές. Εύχομαι τα επόμενα χρόνια το κομμάτι του ερασιτεχνικού αθλητισμού και ειδικότερα του μπάσκετ, να δει ημέρες ανάπτυξης και ουσιαστικού ενδιαφέροντος.
Η FIBA πρόσφατα κτύπησε καμπανάκι για το ελληνικό μπάσκετ αναφέροντας ότι έχουμε τον μεγαλύτερο Μ.Ο. ηλικίας παικτών και ότι οι νέοι παίκτες έχουν ελάχιστες ευκαιρίες συμμετοχής. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στα περισσότερα ερασιτεχνικά σωματεία. Αν πιστεύεις ότι αυτό είναι πρόβλημα, πως κατά τη γνώμη σου μπορεί να διορθωθεί;
Το ζήτημα του Μ.Ο. της ηλικίας των παιχτών που αγωνίζονται σε διάφορες κατηγορίες είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα . Σίγουρα , βλέπουμε σε όλες της κατηγορίες , από τα τοπικά επίπεδα μέχρι και τις εθνικές κατηγορίες, να αγωνίζονται μεγάλης ηλικίας παίχτες και λιγότερο νεαρά παιδιά. Έχουμε φτάσει ειδικά στο σημείο, στο οποίο όταν βρίσκουμε – βλέπουμε μια ομάδα να απαρτίζεται από νεαρούς παίχτες στην πλειοψηφία της, να αποδίδουμε τα εύσημα για την επιλογή αυτή και να την παρακολουθούμε πιο στενά κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος. Η άποψη μου είναι εξής : θεωρώ ότι πλέον δεν υπάρχουν τόσο πολλά νεαρά παιδιά όσα μπορεί να υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια που να δουλεύουν σκληρά και να θέλουν να παίξουν μπάσκετ, ανεξάρτητα την κατηγορία, και αυτό έχει γίνει γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει, τα δεδομένα έχουν αλλάξει πάντα σε σχέση με παλαιότερα χρόνια , τα ερεθίσματα ειδικά στις νεαρές ηλικίες είναι πολύ περισσότερα και έτσι όλο και λιγότερα παιδιά αποφασίζουν να κυνηγήσουν τα όνειρα τους και να παλέψουν με σκληρή προπόνηση και αφοσίωση, στο να πετύχουν κάτι και να παίξουν μπάσκετ. Με λύπη μαθαίνω και βλέπω ότι πολλοί νεαροί αθλητές , σταματούν να παίζουν μπάσκετ, με την πρώτη δυσκολία που θα αντιμετωπίσουν ή σταματούν λόγο δουλειών ή απαιτήσεων της εποχής και των ρυθμών της ζωής των τελευταίων ετών. Φυσικά πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η εμπιστοσύνη και η υπομονή που θα πρέπει να δείξουν όλοι οι παράγοντες των ομάδων σε νεαρά παιδιά μικρών ηλικιών και τον χρόνο που θα πρέπει να τους δώσουν για να δουλέψουν και να μάθουν από τις δυσκολίες. Θέλει λοιπόν , από την μια πλευρά υπομονή από τους ανθρώπους του μπάσκετ , στα παιδιά μικρής ηλικίας και από την άλλη , θέλει δουλειά από τα παιδιά αυτά σε μια εποχή που πλέον , το να ασχοληθείς με το μπάσκετ και γενικά με τον αθλητισμό φαντάζει πολυτέλεια.
Στο Δήμο Σαρωνικού έχουμε 3 κλειστά γήπεδα και μάλιστα τα δύο υψηλών προδιαγραφών και 4 σωματεία που καλλιεργούν ανάμεσα σε άλλα και το μπάσκετ. Πιστεύεις ότι αυτό που περιέγραψα συμβάλλει στην ανάπτυξη του αθλήματος ή μήπως στο τέλος οι ομάδες αναγκάζονται να ενισχυθούν με έμπειρους παίκτες από μεγάλα αστικά κέντρα σε βάρος των νέων παικτών;
Χαίρομαι που ο Δήμος Σαρωνικού έχει όλα αυτά τα γήπεδα και μάλιστα όπως λέτε μερικά από αυτά είναι όντως υψηλών προδιαγραφών. Από την άλλη , το να υπάρχουν τόσες πολλές ομάδες σε μια τόσο μικρή περιοχή είναι δύσκολο. Δύσκολο από την πλευρά του ότι θεωρώ θα ήταν πολύ καλύτερο να μειωθούν οι ομάδες , να δημιουργηθεί μια ομάδα που να μπορεί να είναι ανταγωνιστική και να παλέψει να ανέβει σε εθνικό επίπεδο έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει την περιοχή μας σε μεγαλύτερες κατηγορίες χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα δίνεται βάση στις ακαδημίες και στους μικρούς αθλητές της περιοχής. Άποψη μου είναι ότι ξεκινάμε από την βάση για να χτίσουμε κάτι καλό στην κορυφή. Πρώτα λοιπόν θα πρέπει να φτιάξουμε τις υποδομές μας και να ανοίξουμε την βάση μας που είναι τα παιδιά και έπειτα να φτιάξουμε μια ίσως και δύο ομάδες που να είναι ανταγωνιστικές με όλη την σημασία της λέξης και να μην είναι ομάδες που παλεύουν να βγουν έστω λίγο πιο πάνω από τις χαμηλές τοπικές κατηγορίες και μετά από λίγα χρόνια να επιστρέφουν πάλι εκεί που ήταν , έχοντας μάλιστα τις περισσότερες χρονιές και παίχτες οι οποίοι δεν προέρχονται από τις περιοχές ή τις ακαδημίες μας . Μακάρι να καταφέρει ο Δήμος και οι παράγοντες των σωματείων της περιοχής μας , να κάτσουν κάποια στιγμή όλοι μαζί , να κάνουν μια συζήτηση έτσι ώστε να πάμε τον αθλητισμό της περιοχής , ψηλότερα. Ο κόσμος υπάρχει και οι προδιαγραφές υπάρχουν, θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει και η διάθεση και όραμα. Εύχομαι κάποια στιγμή να καταφέρουμε να έχουμε μεγάλο ποσοστό παιδιών που ασχολούνται με το μπάσκετ σε νεαρές ηλικίες στον Δήμο μας αλλά ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε και ομάδες που θα μπορούν να μας εκπροσωπήσουν σε υψηλότερο επίπεδο από το τοπικό, έχοντας όμως μέσα , παιδιά τα οποία θα έχουν βγει από τις ακαδημίες μας. Με αυτόν τον τρόπο θα γυρίσει και ο κόσμος της περιοχής στα γήπεδα .
Παράλληλα με παίκτης είσαι και προπονητής Ακαδημιών. Είσαι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα το μπάσκετ. Πως βλέπεις το μέλλον σου στο χώρο. Έχεις στόχο να αναλάβεις κάποια ανδρική ομάδα ή σε ενδιαφέρει να συνεχίσεις στις υποδομές;
Άλλο ένα θέμα στο οποίο δέχομαι συχνά ερωτήσεις φίλων! Όσο σωματικά νιώθω καλά και θεωρώ ότι μπορώ να παίξω , θα παίζω ακόμα σαν παίχτης. Δεν θέλω να το τραβήξω βέβαια και πάρα πολύ αφού είμαι ήδη στα 34 μου χρόνια! Η αλήθεια είναι ότι στις ακαδημίες νιώθω πολύ καλά και παίρνω πολύ μεγάλη ενέργεια και δύναμη από τα παιδιά . Μου αρέσει αυτό που κάνω και ευχαριστώ όλους αυτούς τους γονείς που τόσα χρόνια μου εμπιστεύονται τα παιδιά τους . Δεν είναι εύκολο αλλά το αγαπώ πολύ και το κάνω με πολύ χαρά οπότε μου δίνει και πολύ ενέργεια και δύναμη. Το κομμάτι των ακαδημιών λοιπόν μου αρέσει και θα το κρατήσω θέλω να πιστεύω. Ως αναφορά το κομμάτι το προπονητικό σε αντρικό επίπεδο, έχω δεχτεί προτάσεις για να είμαι δίπλα σε πρώτους προπονητές ομάδων αλλά όσο ακόμα παίζω το φρενάρω. Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες τις προτάσεις αυτές και θα ήθελα να παραμείνω κοντά στον χώρο του μπάσκετ στο κομμάτι αυτό σε συνδυασμό με τις ακαδημίες.
Θα ήθελα λοιπόν όταν σταματήσω να παίζω εντός των γραμμών να είμαι στο προπονητικό επιτελείο κάποια ομάδας με σκοπό να βοηθήσω όσο μπορώ και να αποκτήσω φυσικά εμπειρίες στο καινούργιο κομμάτι αυτό και γιατί όχι αργότερα ίσως και να αναλάβω περισσότερα καθήκοντα. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και πάντα θέλω να σκέφτομαι θετικά!
Εμείς από τη μεριά μας τον ευχαριστούμε για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε και του ευχόμαστε, τι άλλο; Υγεία και ευόδωση των στόχων του.
Σ.Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου